Aanbeveling van de Commissie van 18 januari 2006 inzake een in 2006 uit te voeren gecoördineerd bewakingsprogramma van de Gemeenschap om de inachtneming van de maximumgehalten aan bestrijdingsmiddelenresiduen in en op granen en bepaalde andere producten van plantaardige oorsprong te garanderen en inzake de nationale bewakingsprogramma’s voor 2007 (Kennisgeving geschied onder nummer C(2006) 11) (Voor de EER relevante tekst) (2006/26/EG)
DE COMMISSIE VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN,
Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap, en met name op artikel 211,
Gelet op Richtlijn 86/362/EEG van de Raad van 24 juli 1986 tot vaststelling van maximumgehalten aan residuen van bestrijdingsmiddelen in en op granen1, en met name op artikel 7, lid 2, onder b),
Gelet op Richtlijn 90/642/EEG van de Raad van 27 november 1990 tot vaststelling van maximumgehalten aan residuen van bestrijdingsmiddelen in en op bepaalde producten van plantaardige oorsprong, met inbegrip van groenten en fruit2, en met name op artikel 4, lid 2, onder b),
(1) De Richtlijnen 86/362/EEG en 90/642/EEG bepalen dat de Commissie geleidelijk moet komen tot een systeem waarmee de reële inname van bestrijdingsmiddelen via de voeding kan worden geraamd. Om realistische ramingen mogelijk te maken, moeten bewakingsgegevens beschikbaar zijn over bestrijdingsmiddelenresiduen in een aantal levensmiddelen die belangrijke bestanddelen van het Europese voedselpakket vormen. Algemeen wordt aangenomen dat de belangrijkste bestanddelen van het Europese voedselpakket 20 à 30 levensmiddelen betreffen. Gelet op de op nationaal niveau beschikbare middelen voor bewakingsmaatregelen inzake bestrijdingsmiddelenresiduen kunnen de lidstaten per jaar slechts van acht producten monsters analyseren in het kader van een gecoördineerd bewakingsprogramma. Het gebruik van bestrijdingsmiddelen evolueert volgens een driejarige voortschrijdende cyclus. In het algemeen zou elk bestrijdingsmiddel in 20 à 30 levensmiddelen moeten worden gevolgd over cycli van drie jaar.
(2) In 2006 moet een bewakingsprogramma worden uitgevoerd voor residuen van alle bestrijdingsmiddelen die onder deze aanbeveling vallen, zodat aan de hand van de aldus verkregen gegevens een raming van de reële inname via de voeding van die stoffen kan worden gemaakt.
(3) De aantallen in het kader van de gecoördineerde bewaking te nemen monsters moeten op een systematische, statistisch verantwoorde wijze worden vastgesteld. De Commissie van de Codex Alimentarius heeft een dergelijke aanpak ontwikkeld3. Op grond van een binomiale waarschijnlijkheidsverdeling kan worden berekend dat, wanneer minder dan 1 % van de producten van plantaardige oorsprong een hoeveelheid residuen boven de bepaalbaarheidsgrens bevat, bij onderzoek van 613 monsters er met een betrouwbaarheid van meer dan 99 % een monster met een hoeveelheid bestrijdingsmiddelenresiduen boven die grens zal worden gevonden. Dit aantal monsters moet over de lidstaten worden verdeeld op basis van het aantal inwoners en het aantal consumenten, met echter een minimum van twaalf monsters per product en per jaar.
(4) Op de website van de Commissie4 zijn richtsnoeren betreffende de procedures voor de kwaliteitsbewaking bij de analyse van bestrijdingsmiddelenresiduen gepubliceerd. Overeengekomen is dat deze richtsnoeren zoveel mogelijk door de analyselaboratoria in de lidstaten moeten worden toegepast en dat ze continu moeten worden herzien in het licht van de met de bewakingsprogramma's opgedane ervaring.
(5) Bij Richtlijn 2002/63/EG van de Commissie5 worden communautaire bemonsteringsmethoden voor de officiële controle op residuen van bestrijdingsmiddelen in en op producten van plantaardige en van dierlijke oorsprong vastgesteld. De door de Commissie van de Codex Alimentarius aanbevolen bemonsteringsmethoden en -procedures maken deel uit van de in die richtlijn vastgelegde methoden en procedures.
(6) Overeenkomstig de Richtlijnen 86/362/EEG en 90/642/EEG moeten de lidstaten nadere bijzonderheden verschaffen over de criteria die aan de opstelling van hun nationale controleprogramma's ten grondslag liggen. Deze informatie dient de criteria te omvatten op grond waarvan het aantal te nemen monsters en uit te voeren analysen en de toegepaste rapportageniveaus zijn bepaald, alsook de criteria aan de hand waarvan deze rapportageniveaus zijn vastgelegd; voorts dienen nadere bijzonderheden over accreditering overeenkomstig Verordening (EG) nr. 882/2004 van het Europees Parlement en de Raad van 29 april 2004 inzake officiële controles op de naleving van de wetgeving inzake diervoeders en levensmiddelen en de voorschriften inzake diergezondheid en dierenwelzijn6 te worden verstrekt. Ook moet het aantal en soort overtredingen en de daarop genomen maatregelen worden vermeld.
(7) Er zijn maximumgehalten aan residuen voor babyvoeding vastgesteld overeenkomstig artikel 6 van Richtlijn 91/321/EEG van de Commissie van 14 mei 1991 inzake volledige zuigelingenvoeding en opvolgzuigelingenvoeding7 en artikel 6 van Richtlijn 96/5/EG, Euratom van de Commissie van 16 februari 1996 inzake bewerkte voedingsmiddelen op basis van granen en babyvoeding voor zuigelingen en peuters8.
(8) Informatie over de resultaten van bewakingsprogramma's is zeer geschikt om via computers of andere elektronische middelen te worden verwerkt, opgeslagen en doorgegeven. Er zijn formaten vastgesteld waarin de lidstaten hun gegevens via e-mail dienen te versturen. De lidstaten moeten dus in staat zijn hun verslagen in een standaardformaat aan de Commissie toe te zenden. Een dergelijk standaardformaat kan op de meest doeltreffende wijze op basis van richtsnoeren van de Commissie verder worden ontwikkeld.
(9) De in deze aanbeveling vervatte maatregelen zijn in overeenstemming met het advies van het Permanent Comité voor de voedselketen en de diergezondheid,
BEVEELT AAN:
De bemonsteringsprocedure, met inbegrip van het aantal eenheden, is in overeenstemming met Richtlijn 2002/63/EG.
2)Bestrijdingsmiddelen die een acuut risico vormen, dat wil zeggen waarvoor een ARfD is vastgesteld (bijvoorbeeld OP-esters, endosulfan en N-methylcarbamaten) worden zodanig bemonsterd dat er twee laboratoriummonsters kunnen worden samengesteld. Indien in het eerste laboratoriummonster een aantoonbare hoeveelheid van een van de gezochte bestrijdingsmiddelen aanwezig is, worden de samenstellende delen van het tweede monster elk aan een afzonderlijke analyse onderworpen. Deze procedure is van toepassing op de volgende producten:
-
aubergines,
-
druiven9,
-
bananen,
-
paprika's.
Van deze producten worden, wanneer dergelijke bestrijdingsmiddelen in het eerste monster worden aangetroffen, met name in de producten van één en dezelfde producent, ook afzonderlijke analysen uitgevoerd van de samenstellende delen van het tweede laboratoriummonster.
3)Van het totale aantal in de bijlagen I en II vermelde monsters nemen en analyseren de lidstaten:
- a) ten minste tien monsters van babyvoeding, hoofdzakelijk op basis van groenten, fruit of granen;
- b) een aantal monsters (minimaal één monster, voorzover beschikbaar) van producten die afkomstig zijn van de biologische landbouw, overeenkomstig het marktaandeel van biologische landbouwproducten in iedere lidstaat.
- a) een beschrijving van de toegepaste analysemethoden en de behaalde rapportageniveaus, in overeenstemming met de richtsnoeren betreffende de procedures voor de kwaliteitsbewaking bij de analyse van bestrijdingsmiddelenresiduen;
- b) aantal en soort overtredingen en de daarop genomen maatregelen.
Het resultaat van monsters van babyvoeding en van monsters van producten die afkomstig zijn uit de biologische landbouw worden op afzonderlijke gegevensbladen vermeld.
6)De lidstaten wordt verzocht om uiterlijk op 31 augustus 2006 de Commissie en de overige lidstaten alle gegevens toe te zenden als vereist bij artikel 7, lid 3, van Richtlijn 86/362/EEG en artikel 4, lid 3, van Richtlijn 90/642/EEG met betrekking tot de bewakingsprocedure die in 2005 wordt uitgevoerd om er, op zijn minst door middel van steekproefbemonstering, voor te zorgen dat de maximumgehalten aan bestrijdingsmiddelenresiduen in acht worden genomen, dat wil zeggen onder meer:
- a) de resultaten van hun nationale programma's met betrekking tot residuen van bestrijdingsmiddelen;
- b) nadere gegevens over de door hun laboratoria gehanteerde kwaliteitsbewakingsmethoden, en met name nadere gegevens over de in de richtsnoeren betreffende de procedures voor de kwaliteitsbewaking bij de analyse van bestrijdingsmiddelenresiduen voorkomende aspecten die zij niet hebben kunnen toepassen of met de toepassing waarvan zij problemen hebben ondervonden;
- c) nadere gegevens betreffende de accreditering, overeenkomstig het bepaalde in artikel 12 van Verordening (EG) 882/2004 van de laboratoria die de analysen uitvoeren (waaronder reikwijdte van de accreditering, accrediteringsinstantie en een kopie van het accrediteringsdocument);
- d) nadere gegevens over proficiency tests en ringonderzoeken waaraan het laboratorium heeft deelgenomen.
- a) de criteria die zijn toegepast voor de bepaling van het aantal te nemen monsters en de uit te voeren analyse,
- b) de rapportageniveaus en de criteria aan de hand waarvan de rapportageniveaus zijn bepaald, en
- c) nadere gegevens over de accreditering, overeenkomstig Verordening (EG) 882/2004, van de laboratoria die de analyses uitvoeren.
-
PB L 221 van 7.8.1986, blz. 37. Richtlijn laatstelijk gewijzigd bij Richtlijn 2005/76/EG van de Commissie (PB L 293 van 9.11.2005, blz. 14).
(terug) -
PB L 350 van 14.12.1990, blz. 71. Richtlijn laatstelijk gewijzigd bij Richtlijn 2005/76/EG.
(terug) -
Codex Alimentarius, Pesticide Residues in Foodstuffs, Rome 1994, ISBN 92-5-203271-1; Vol. 2, blz. 372.
(terug) -
Documentnummer SANCO/10476/2003, http://europa.eu.int/ comm/food/plant/protection/resources/qualcontrol_en.pdf
(terug) -
PB L 187 van 16.7.2002, blz. 30.
(terug) -
PB L 165 van 30.4.2004, blz. 1; gerectificeerd in PB L 191 van 28.5.2004, blz. 1.
(terug) -
PB L 175 van 4.7.1991, blz. 35. Richtlijn laatstelijk gewijzigd bij Richtlijn 2003/14/EG (PB L 41 van 14.2.2003, blz. 37).
(terug) -
PB L 49 van 28.2.1996, blz. 17. Richtlijn laatstelijk gewijzigd bij Richtlijn 2003/13/EG (PB L 41 van 14.2.2003, blz. 33).
(terug) -
Bij druiven wordt een eenheid (d.w.z. een standaarddruiventros) geacht ongeveer 500 g te wegen.
(terug)